:: ZidashT :: Maghalat




حریم و حرمت ما با معنای لغت «حریم» آشنا هستیم، کلمه ی «حریم» را بسیار شنیده ایم و این کلمه را بسیار در سخن و نوشته هامان به کار می بریم: حریم شخصی، حریم خانه، حریم مزرعه، ده، وطن و ... به نظر می رسد در کنار این لغت، کلمه ای دیگر نیز باید مورد توجه قرار گیرد و آن «حرمت» است، در واقع «حریم» و «حرمت» در کنار هم و دوشادوش یکدیگرند. هر انسانی برای خود حریمی دارد، چه از نظر شخصی و چه اجتماعی. ما در زندگی شخصی حریمی داریم، هرکسی را به حریم خانه و خانواده ی خود راه نمی دهیم، حضور بیگانگان آرامش و آسایش حریم شخصی را دستخوش ناامنی می سازد و این ماییم که به اراده و میل و خواست خود افراد را به حریم خود راه می دهیم، با این مقدمه ی کوتاه، می خواهیم درباره ی «حریم ده» شرحی دهیم. برای «حریم ده» تعاریفی داریم، چه از نظر جغرافیایی، که محدوده ای را دربر می گیرد و چه از نظر روابط انسانی، اجتماعی و معنوی. همه ی ما موظفیم که به اعتقادات، رسوم، سنت ها و قواعد اجتماعی اقوام گوناگون که در جغرافیای جهان و جغرافیای وطن بدان پای بندند و بدان ایمان و اعتقاد دارند، احترام بگذاریم. هیچ انسان آگاه، فهیم و دارای شعور اجتماعی، اعتقادات و رسوم و سنت های اقوام دیگر را به سخره نمی گیرد. پس انتظار می رود که ما نیز در ورود به ده و روستای خودمان معیارها و ضوابط انسانی و اخلاقی را مراعات کنیم. فرهنگ هر روستا که ریشه در اعتقادات گذشتگان آن روستا دارد. به صرف گذشت زمان نمی تواند ارزش های خود را از دست بدهد. مهاجرت برخی از روستاییان به شهرها و زندگانی در شهرها نمی باید سبب شود که اعتقادات و رسوم و سنت های روستای خود را به فراموشی بسپارد چه رسد به آنکه آن ها را کهنه بداند برخلاف عادات شهرنشینی. بزرگان ما، اجداد ما با اعتقادات خود زیستند و جهان را سپری کردند و از این دنیا رفتند، اما هیچ گاه زندگی شرافتمندانه شان از خاطره ها نمی رود. آیا زمان آن نرسیده است که برای برخی از رفتارهای نادرست چاره ای اندیشیده شود؟ آیا سنت ها و اعتقادات پدران ما در جهل آدمیانی که به مسائل انسانی بی توجه اند می باید از بین برود؟ همیشه نجابت، پاکی، شرافت، ساده زیستی، انسانیت، صفا و صمیمیت روستا نشینان، چون طبیعت روستا زبانزد همگان بوده است. آیا این خصوصیات که اصالت دیرینه ی آن مورد احترام همگان بوده است اگز از نظر کج اندیشان و ساده لوحانی که زندگی در شهر سختشان کرده است بی ارزش است، برای ما که هنوز به سادگی آب ها، دشت و کوه و کوچه ها و خانه هامان زندگی را باور داریم قابل تقدس است. بکوشیم که حرمت روستا را نگاه داریم بکوشیم که حریم روستا را ارج بگذاریم بکوشیم که سادگی، صفا و صمیمیت همیشگی مان را حفظ کنیم. انشاء الله						طالقان زيدشت فرهنگ و هنر اخبار ورزش درياچه مقالات تماس با ما English France
سيب فصل پائيز امسال در زيدشت ،با پائيز همه سالهاي گذشته يك فرق عمده دارد. و آنان خداحافظي مردم ده از محصو لات درختان ميوه كه زير آب رفته ميباشد. كه از ميان همه ميوه ها ،سيب مهمترين،بيشترين،وبهترين آنان بود. بيشتر كشاورزان با درخت سيب و ميوه آن انس والفت داشته ومواقعي نيز از آن ناليده و خسته شده اند. سيب نه در فرهنگ زيدشت بلكه در كل منطقه طا لقان به عنوان ميوه ملي وسمبل،نماد پيداكرده است. بيشتر كشاورزان ،آن را پرورش داده ،وبا سختي ، مشقّت بعمل آورده اند. اما بدليل دير رسيدن محصول ،وضعف درنگهداري،مقدار قابل توجهي از آن در پاي درختان خراب شده،وميزان كمي بر داشت ميگردد. درهر صورت زيدشت امروزفاقد سيب بوده، وفقط تعداد كمي باغات سيب در ده و اطراف آن موجود است. علاقمندي مردم ده به سيب بسيار زياد بوده، بطوري كه چندي پيش طرفداران اين محصول كليه صندوقهاي ميوه سيب را ظرف يك ساعت خريداري نمودند تاكه رفتيم همه يار شدند خفته ايم و همه بيدار شدند قدر آئينه بدانيم چو است نه در آن وقت كه افتاد و شكست تا كه بوديم نبوديم كسي كشت ما را غم بي هم نفسي .
مطالب	نماها	زمستان	پاييز	تابستان	بهار